Nie taki pies straszny jak go malują!

Łagodny czy groźny? Ugryzie czy nie? Jak rozpoznać niebezpiecznego psa?

Te warsztaty są dla Ciebie, jeśli chcesz nauczyć się rozpoznawać:

  • niebezpieczeństwo i łagodność ze strony psa;
  • czy pies jest groźnie, czy przyjaźnie nastawiony;
  • co robić, gdy atakuje;
  • co należy robić, aby się słuchał, a co zrobić, żeby przestał robić złe rzeczy;
  • jak nauczyć dziecko (wnuka) bezpiecznego zachowania, aby uchronić je przed pokąsaniem, ugryzieniem przez własnego czy obcego psa.

Zapisy na warsztaty:

zadzwoń: tel. 22 252-11-03 lub 503-020-331 (pon.-pt.10-18)

napisz email:  kontakt@osrodekdogoterapii.pl

koszt 40 zł (płatność gotówką lub przelewem 25 1050 1025 1000 0090 9705 5884) 

Liczba psów mieszkających w domach warszawiaków stale rośnie. Nie ma w tym nic dziwnego skoro udomowienie psa (domestykacja) nastąpiło około dwunastu-czternastu tysięcy lat temu, więc wydaje się naturalnym uznanie ich za nieodłączny element naszego środowiska. Według twórczyni pedagogiki społecznej H. Radlińskiej „środowisko to zespół warunków, wśród których bytuje jednostka i czynników kształtujących jej osobowość, oddziaływujących stale lub przez czas dłuższy.” [1] Zwierzęta, w szczególności psy i koty
w Polsce, żyją w środowisku człowieka, dlatego są czynnikiem kształtującym naszą osobowość. Wokół nas jest coraz więcej psów różnej rasy, wielkości i łagodności. Spotykamy je u sąsiadów, na klatkach schodowych, na podwórkach, w autobusach, tramwajach, w parkach, pod sklepami, na chodniku, coraz częściej w kawiarniach.
Są wszędzie. Niemal wszystkie są bez kagańca, często bez smyczy. Jak poznać psa łagodnego? Duży, czarny, kudłaty pies biegnący w naszą stronę wydaje się być groźny,
a tak naprawdę większość pokąsań jest autorstwa psów gryzących swoich domowników,
z którymi mieszkają od wielu lat.  Z reguły ofiarami stają się dzieci. Najczęściej kąsają mieszańce, owczarki niemieckie i jamniki (Życie Weterynaryjne, 87 (12): 2012),
a najrzadziej gryzą psy z ras uznawanych za agresywne.

[1] Lalak D., Pilch T., Elementarne pojęcia pedagogiki społecznej i pracy socjalnej, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa 1999., s. 297.